قطعه چلیپا، مذهب با حاشیه حل کاری، دوره صفوی

میر محمد بن حسن حسنی سیفی قزوینی معروف به «عماد الملک» و «میر عماد». وی بدون شک نامدارترین خوشنویس قلم نستعلیق در دوران صفویه و از بزرگترین خوشنویسان تاریخ ایران است که حتی در دوران حیاتش نیز بسیار مشهور و دارای جایگاه بلندی بوده است. میر عماد دوران کودکی خود را در شهر قزوین گذراند و در همانجا به فراگیری مقدمات علوم و خوشنویسی پرداخت. 
وی پس از آنکه آوازه ملا محمد حسین تبریزی را شنید، به تبریز رفت تا از محضر او که استادی چیره دست بود، بهره‌مند شود. میر عماد از تبریز به عثمانی سفر کرد و از آنجا به خراسان و هرات رفت و دوباره به تبریز بازگشت. پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان، به اصفهان رفت و به دربار شاه عباس صفوی راه یافت. پس از مدتی به چنان جایگاه رفیعی در دربار شاه عباس رسید که سبب حسادت و رشک اطرافیان و نزدیکان شاه عباس شد. بدگویی‌های آنان علیه میر عماد سبب عدم توجه شاه عباس به وی و در نهایت دستور قتل او شد. سرانجام میر عماد در سال 1024ق. به قتل رسید و در مسجد مقصود بیک در دروازده طوقچی به خاک سپرده شد.
لازم به ذکر است که نباید وی را با میر عماد حسینی (میر عماد ثانی) که در حدود نیم قرن پس از میر عماد می‌زیسته و تا سال 1071ق. در قید حیات بوده، اشتباه گرفت. 
 

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود