وی همانند پدرش میرزا ابوتراب معروف به «ترابا» (شاگرد معروف میر عماد) و برادرش نورالدین محمد از فحول و خوشنویسان نستعلیق زمان شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی بوده ‌است. نمونه‌ای از خط وی را می‌توان بر روی کتیبه‌های بر جای مانده از در بالای ایوان چهل ستون، کتیبه‌های نارنجستان قوام شیراز، کتیبه‌های مدرسه شفیعیه یا فیضیه احمد آباد و نیز امامزاده اسماعیل اصفهان یافت.
وی علاوه بر خوشنویسی دارای قریحه شاعری نیز بوده و در اشعارش «عرفان» تخلص می‌کرده و کتابی به نام «تذکرة الخطاطین» را نیز در شرح حال خوشنویسان دوره صفوی به رشته تحریر در آورده است. 
 

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود