سید عبدالباقی تبریزی چشتی متخلص به «صهبائی» (-1039؟ق.)
شاعر، خطاط و کتیبه‌نگار دوره صفوی که در شش قلم مهارت داشت. او از احفاد قطب‌الدین مودود چشتی و در خوشنویسی از شاگردان برجسته علاءالدین تبریزی و علیرضا عباسی بوده است. وی ابتدا در بغداد ساکن بود و در مولوی خانه با مرحوم دده مصطفی ارتباط داشت. نصرآبادی از وی با نام «ملا عبدالباقی» یاد کرده و خود را شاگرد وی می‌داند. بعضی از کتیبه‌های مسجد امام (مسجد شاه یا مسجد سلطانی) اصفهان به خط اوست که هنوز هم باقی مانده است. 
 

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید