وصیتنامه حضرت امیر علیه‌السلام به امام حسین علیه‌السلام که در سده هفتم هجری یا پیش از آن به ترجمه فارسی منظوم درآمده، به خامه و خطاطی مجرب و ماهر، مشهور به ابن ساوجی در همان سده نوشته شده و با اینکه مترجم شناخته نشده است، چون سبک و سیاق ترجمه و خط و زبان آن سده را می نمایاند و از سویی هم تاکنون تنقیح و چاپ نشده، مولف اثر، طاهره امینی را بر آن داشت تا با راهنمایی دکتر سیدابراهیم دیباجی، به طبع و نشر آن اقدام کند.
شیوه پژوهش اینکه نخست وصیتنامه را با ترجمه منظوم از روی نسخه عکسی، استنساخ و جمله‌های حضرت امیر را با آنچه در تحف‌العقول ابن شعبه آمده بود، مطابقت و موارد اختلاف را نشان داده است. در پیوست درباره مترجم سراینده و خطاط نتیجه تفحص آمده است. درباره کاتب هم گزارش کوتاهی در مقدمه مسالک و ممالک اصطخری آمده که تصویر گزیده آن به (کوشش ایرج افشار) آمده است. گزارش دانش‎پژوه، نکاتی درباره تحف العقول و اعتبار و اهمیت آن به قلم دیباچی و فهرست الفبایی کلمات مولی‌الموحدین نیز در این کتاب آمده است.

برچسب‌ها:
وصيت‌نامه،اميرمؤمنان،امام حسین علیه‌السلام
سازندگان:
(ترجمه فارسي منظوم از سده ششم و هفتم هجري) به خط ابن ساوجي/ به‌کوشش: طاهره اميني؛ به‌خط ابن‌ساوجي؛ زير نظر: سيد ابراهيم ديباجی.- تهران: نگارستان انديشه، ‎۱۳۹۸. شماره دیویی: و531ح23/1فا8
افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود