مرحوم آیت الله سید محمدباقر حجت طباطبایی، در سال 1298 در کربلا و در بیت علم و فضیلت، از مادری از سلاله مرحوم سید بحر العلوم و پدری مجتهد متولد شد، دو عموی ایشان آقا سید حسن و آقا سید عبد الحسین حجت طباطبایی از مراجع تقلید در کربلا بودند. ایشان نوه مرحوم آیت الله العظمی آقا سید علی طباطبایی صاحب ریاض المسائل می باشد. وی پس از تحصیل مقدمات و سطوح به نجف اشرف مشرف گردید و در درس دوره اول خارج مرحوم آیت الله العظمی خویی شرکت نمود. پس از تکمیل آن دروس، به کربلا بازگشت، سپس در درس استاد آیت الله العظمی میلانی (ره) شرکت کرد و به درجه اجتهاد نایل گردید. حضرات آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، حاج شیخ محمد کاظم شیرازی و حاج سید حسین بروجردی ( قدس سرهم) نیز به ایشان اجازه اجتهاد دادند. در سنین جوانی، قبل از عزیمت به ایران به درخواست علاقه‌مندان به خاندان جلیل پدری، در صحن مطهر حضرت سید الشهداء به اقامه نماز جماعت می‌پرداخت و جمعیت بسیار زیادی به ایشان اقتدا می‌کردند. ایشان در بیست و پنج سالگی به قصد زیارت به مشهد مقدس مشرف شد و شخصیت اول حوزه علمیه مشهد، آیت الله حاج شیخ مرتضی آشتیانی (ره)، در طی مدت اقامت، میزبان ایشان بودند و با توجه به علم و دانش وسیع آقا سید محمد باقر در زمینه فقه و اصول از ایشان خواسته شد که در مشهد بماند و به تدریس بپردازد، ایشان این دعوت را پذیرفت و طی عمر گهربارش همواره به گسترش علوم و معارف دینی مشغول بود. پس از مدتی با علاقه و ارادت خاصی که حضرت آیت الله آشتیانی به خاندان عصمت و طهارت داشتند و در تأیید شخصیت والای آقا سید محمدباقر و بیت معظم ایشان، با وصلت دخترشان با ایشان موافقت نمودند. این عالم زاهد و متقی و رویگردان از دنیا، در شبانگاه 27/10/1380 مصادف با 3 ذیقعده الحرام 1422 قمری دعوت حق را لبیک گفت و به سرای معبود شتافت. پیکر پاکش پس از تشییع با شکوه، در صحن آزادی حرم مطهر امام رضا (ع) به خاک سپرده شد. بیت معظم ایشان، کتابخانه آن مرحوم را که مشتمل بر بیش از دو هزار جلد کتاب بود در مرداد 1382 به آستان قدس رضوی تقدیم داشتند. خداوند روح آن مرحوم را غریق رحمت واسعه خود گرداند.
افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود