از آنجا که شادمانی و شادزیستی در ایران همیشه به فرهنگ و طبیعت نزدیک بوده است ،این کتاب مقوله نشاط را در خانواده علوم اجتماعی یعنی ادبیات جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی و جمعیت شناختی جست‌وجو می کند و مدعی است در ایران تاریخی، منشأ شادزیستی و فعالیت‌های نشاط‌آور را باید در سایه موضوعاتی مانند فلسفه خلقت، فلسفه طبیعت، آئین‌های نیایش و نحوه معیشت جستجو و تبیین کرد. درواقع مؤلفه‌های «سبک ستایش»، «آئین‌های گذار» و« فرهنگ کار» ارتباط تنگاتنگی با نشاط مردمی در ایران داشته‌اند و دارند. همچنین این مقولات با «جمع» و «جماعت» تنیده شده و معنا یافته‌اند.

 

برچسب‌ها:
نشاط اجتماعی،ایران،شادی
سازندگان:
موسي عنبري, تهران: دانشگاه تهران، ‎۱۳۹۷.
منابع:
س ۹۵۲ ع‏ ۱۵۲‎ /۴۲۰ ۹۵۵‎
افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود