The Unit Reasearch and Publishers The Organization Of Libraries Museums and Documents center of Astane Qudse Razavi

The Unit Reasearch and Publishers The Organization Of Libraries Museums and Documents center of Astane Qudse Razavi

۱۳۹۸-۰۴-۰۴

همزمان با روز جهانی موزه و میراث فرهنگی و در راستای شعار امسال ایکوم ( موزه ها در جایگاه کانون های فرهنگی) دومین نشست علمی با موضوع « مراسم سنتی نوروزی در روستای بیمرغ گناباد» برگزار شد

در سومین روز از هفتۀ میراث فرهنگی و روز جهانی موزه، نشست علمی «مراسم سنتی نوروزی در روستای بیمرغ گناباد» در محل موزۀ مرکزی آستان قدس رضوی برگزار شد. در این نشست «ذبیح‌الله خلوصی راد» کارشناس باستان‌شناسی و مدیر اسبق میراث فرهنگی خراسان به ایراد سخن پرداخت.

در سومین روز از هفتۀ میراث فرهنگی و روز جهانی موزه، نشست علمی «مراسم سنتی نوروزی در روستای بیمرغ گناباد» در محل موزۀ مرکزی آستان قدس رضوی برگزار شد. در این نشست «ذبیح‌الله خلوصی راد» کارشناس باستان‌شناسی و مدیر اسبق میراث فرهنگی خراسان به ایراد سخن پرداخت.

در ابتدای جلسه سخنران توضیحاتی در مورد وجه تسمیه روستای بیمرغ ارائه کرد و گفت آثار تاریخی موجود در این ناحیه از قدمت 3 هزار ساله این روستا حکایت دارد. وی ضمن اشاره به برخی از اسامی قدیمی، اصطلاحات و گویش های مردمان این ناحیه که هم اکنون نیز در میان معمرین آن رایج است به تشریح معانی و دلایل کاربرد آنها پرداخت. در ادامه به شغل و پیشه مردم روستای بیمرغ اشاره و کشاورزی، دامداری، پارچه بافی و نمدمالی مهم ترین کسب و کار مردم عنوان گردید.  

آقای خلوصی راد که خود در همین روستا متولد شده و رشدکرده است در بیان مراسم مردم این ناحیه گفت، مراسم مختلفی که در این روستا برگزار می‌شد ریشه در تاریخ قبل از اسلام دارد. پس از آن در دوران اسلامی این مراسم ادامه یافت و تا همین 50 سال قبل نیز برگزار می‌شد. به طور کلی مردم در این روستا به بهانه های مختلف مراسم شادی برپا می کردند. مراسمی که سبب ایجاد نشاط و سرزندگی در اهالی می‌گردید. مثل برپایی مراسم برای زمانی که گندم را از آسیاب می آوردند یا زمانی که اقدام به پخت نان می کردند یا در هنگام عروسی ها که مراسم چوب بازی و مشاطه‌گری داشتند.

وی افزود در ایام نوروز نیز مردم روستا برنامه ها و مراسم خاصی داشتند. قبل از سال نو سمنوپزان داشتند. شیرینی و تنقلات مردم در ایام نوروز عبارت بود از نان و خرما، نخود و کشمش، قطاب و کلمبه و نقل. در روز عید بزرگترها به کوچکترها، تخم مرغ یا گردو و متمولین یک قرانی هدیه می دادند. از روز دوم و تا دوازدهم فروردین در این روستا مراسمی خاص برپا بود. به این ترتیب که زنان به دور از حضور مردان هر روز با یک رنگ لباس در محل امام زاده یا عیدگاه جمع می شدند و به خوردن تنقلات، چوب بازی، خواندن دوبیتی و بازهای محلی می‌پرداختند. شادی بزرگ ( که به آن خَردُنبک گفته می شد) این بود که چنان چه غریبه ای از محل عیدگاه  وارد ده می شد او  را وادار می کردند که یا آواز بخواند یا برقصد. و به این ترتیب به مدت 11 روز دور هم جمع می شدند و به شادی می پرداختند و برپایی این مراسم را مایه برکت و خوش یمنی در آغاز سال نو می دانستند.

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود