مسعود عمرانی
۱۳۹۳-۰۷-۲۳

خداشناسی در دعای عرفه حضرت امام حسین علیه‌السلام

1391 ع ش/774547ع/297
بدون شک نخستین و والاترین هدف مکتب‌های الهی برنامه‌های مقدس پیامبران به ویژه حضرت ختمی مرتبت(ص)، مسئله توحید و شناخت آفریدگار جهان است. شناخت خداوند ضامن ایجاد تکامل انسانی و معنوی و در نتیجه سعادت اجتماعی و برقراری نظام عالی زندگی و کلید ایجاد جامعه ایده آل انسانی است. دعای عرفۀ حضرت سیدالشهداء علیه السلام، علاوه بر آنکه از زبانِحجّت خدا و امامی معصوم جاری شده، شامل مطالب عرفانی و عمیقی در مبحث خداشناسی استکه کمتر در ادعیه دیگر می¬توانبداندسترسیپیداکرد. درکتابحاضرمبحثخداشناسیبا اقتباس از دعای عرفه و با رویکرد فلسفی، عرفانی بررسی می شود. کتاب حاضر در سه فصل«کلیات»، «توحید در دعای عرفه»، «اسماء و صفات الهی»، تنظیم و تدوین شده و برخی مطالب با ادله عقلی و مؤیدات قرآنی و روایی بیان شده تا تاثیری بیشتر در فهم خوانندگان داشته باشد. متن عربی دعای عرفه در این نسخه، از نسخه‌های قدیمی اقبال الاعمال گرفته شده که مطابقت کامل با متن دعای عرفه در «مفاتیح‌الجنان» را دارد. همچنین در ترجمه برخی از آیات قرآن از ترجمه استاد مهدی الهی قمشه‌ای و در ترجمه عبارت دعای عرفه از ترجمه حمیدرضا شیخی استفاده شده است. موضوعاتی که در این نوشتار به آن هاپرداختهشده،عبارتانداز: 1- بررسیحقیقت دعا، سند و کتابشناسیدعایعرفه. 2- تبیین بهترین روش شناخت خدا با الگوگیری از دعای عرفه. 3-تجلّی توحید و اقسام آن در دعای عرفه. 4- توضیح اسماء و صفات حق تعالی. 5-تبیین برخی از موضوعات دیگر.
افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید